แต่ก่อนแต่ไร คิดว่าเค้กนี่มันช่างทำยากเย็นเหลือเกิน ลองทำหลายครั้งก็ไม่ค่อยเกิดนะคะ เหม็นไข่บ้าง ขมๆ บ้าง เมื่อวานนี้อากาศเย็นๆ เกิดอยากทำขนม แต่ในตู้เย็นไม่เหลืออะไรเล้ย เนย ไข่ หมดเกลี้ยง เลยคิดเล่นๆ ว่า จะมีขนมอะไรบ้างน้าา ที่ทำได้แบบไม่ต้องใช้ส่วนผสมที่เราไม่มีเนี่ยะ พอดีเลยมาเจอสูตรเค้กแสนอร่อยนี่

เค้าเรียก Depression Cake หรือ Crazy Cake  หรือ Wacky Cake คร่าวๆ ลักษณะคงเหมือนขนมถังแตก ที่ฉันเคยได้ยินแม่เรียกตอนเด็กๆนั่นแหละ คือว่ากันว่า เค้กนี้มีคนคิดขึ้นมาในยุคเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก (Great Depression) ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ที่อาหารพวก ไข่ นม เนย หายากมาก

ดูจากส่วนผสมแล้วไม่น่าจะออกมาเป็นเค้กได้ แต่ปรากฏว่า  โอ้ววว แสนอร่อย และไม่เหม็นไข่ ไม่ขมอย่างทุกที ถูกใจจริงๆ

วิธีทำก็แสนง่าย มาดูส่วนผสมกันค่ะ

ส่วนผสมเค้ก

• แป้งเอนกประสงค์ 1 1/2 ถ้วยตวง
• ผงโกโก้ 3 ช้อนโต๊ะ
• น้ำตาลทราย 1 ถ้วยตวง
• เบกกิ้งโซดา 1 ช้อนชา
• เกลือ 1/2 ช้อนชา
• น้ำส้มสายชู 1 ช้อนชา
• วนิลลา 1 ช้อนชา
• น้ำมันมะพร้าว 5 ช้อนโต๊ะ (ในอเมริกาหาง่ายหน่อย หอมดี สูตรเดิมเค้าใช้น้ำมันพืชธรรมดา)
• น้ำ 1 ถ้วยตวง

เปิดเตาอบที่ 350 องศาฟาเรนไฮ

นำส่วนผสมแห้งผสมกันในถาดอบสี่เหลี่ยม ขนาด 8 นิ้ว ที่ทำน้ำมันไว้ เค้กจะได้ไม่ติดถาดนะคะ ฉันร่อนส่วนผสมแห้งก่อนค่ะ จะได้คนง่ายหน่อย คนส่วนผสมให้เข้ากัน

กดแป้งให้เป็นหลุมเล็ก 2 หลุม หลุมใหญ่ 1 หลุม เหมือนในภาพ เทน้ำส้มสายชู และวนิลลา ลงไปในหลุมเล็กอย่างละหลุม และน้ำมันลงไปในหลุมใหญ่ เสร็จแล้วเทน้ำลงไป คนให้เนื้อเนียนเข้ากัน



เอาเข้าเตาอบ ชั้นกลาง อบ 35 นาที หรือเมื่อเอาไม้จิ้มฟันจิ้มลงไปดูแล้ว เค้กไม่ติดไม้ เวลาอบอาจแตกต่างกัน ระวังอย่าอบนานเกินไป


ทิ้งไว้ให้เย็น แล้วแต่งหน้าด้วย ฟร้อสติ้งตามชอบ ตามภาพข้างบน ใช้สูตรฟร้อสติ้งง่ายๆ สูตรนี้ค่ะ

ส่วนผสมฟร้อสติ้ง

• ช้อคโกแล็ตชิ้ป 1 ถ้วยตวง
• นมตราเหยี่ยว หรือนมอัลมอนด์ 1/4 ถ้วยตวง
• น้ำมันมะพร้าว หรือ น้ำมันพืช 2 ช้อนโต๊ะ
• วนิลลา 1/2 ช้อนชา
• น้ำตาลไอซิ่ง 1 ถ้วยตวง
• มะพร้าวขูดหวาน ไว้แต่งหน้า (ไม่มีก็ได้ ตามชอบ)

นำส่วนผสมทุกอย่าง นอกจากน้ำตาลมารวมกันในหม้อสเตนเลสเล็กๆ แล้วนำหม้ออีกใบที่ใหญ่กว่านิดหน่อย ใส่น้ำ ตั้งเตาให้น้ำเดือด นำหม้อที่มีส่วนผสมตั้งข้างบน ให้ไอน้ำร้อนทำให้ช้อคโกแล็ตละลาย (จะเอาเข้าไมโครเวฟก็ได้ ซัก 30 วินาที พอให้ช้อคโกแล็ตละลาย อย่าให้เดือด) คนส่วนผสมให้เข้ากันจนเนียน ผสมน้ำตาลไอซิ่ง (ตัวเองร่อนก่อน) ลงไป คนให้เข้ากันจนเนื้อเนียนนุ่ม นำไปแต่งหน้าเค้ก ขณะกำลังอุ่นๆ

เรื่องมันเกิดขึ้นตอนสายแก่ๆ ในวันหนึ่ง วันที่ฟ้าฉ่ำฝน ซึ่งมีน้อยวันนักในแคลิฟอร์เนีย ในช่วงสองปีนี้ ดิชั้นซึ่งจับบทคุณนายตื่นสาย พอลืมตาปุ๊ป มองฟ้า ก็เริ่มคิดหาโครงการที่มีอยู่นับล้านในสมองว่าจะค้นอันไหนขึ้นมาทำดีน้าาา แล้วก็มาหยุดตรง ขนมปังบรีออช (brioche bread) ไม่ใช่บรีออชหัวจุกนะ แต่เป็นขนมปังนิ่มๆ แบบขนมปังเนยสด หรือขนมปังหวานแบบที่เค้าทำเป็นขนมปังไส้หมูหยองน่ะ แต่เป็นแบบปอนด์ ด้วยความที่ติดใจ เฟร้นช์โทสท์ จากร้าน Café de la Presse แถวย่านจีนน่ะ (French toast ที่คนฝรั่งเศสทำ แล้วเค้าว่าต้องใช้ขนนปังแบบนี้หง่ะ แหม มันซับซ้อน ฮ่าๆๆๆ)



ขณะที่บิดขี้เกียจก็ชี้นิ้วให้ 'อากู๋' ค้นหาสูตรง่ายๆ ดีๆ ให้ แล้วก็มาหยุดตรงสูตรลับ ขนมปังหวานร้านคิงในโฮโนลูลู (King's Bakery sweet bread) โอ้วววววว แหมมม กระสุนนัดเดียวจะได้นกสองตัว ได้ทั้งปังหวาน ปังฝรั่งเศส ฮ้า มันเริ่ดเสียนี่กระไร ว่าแล้วก็ลุกขึ้นกระปรี้กระเปร่าจัดการชั่งตวงวัด อย่างขมีขมัน แต่พลันนึกในใจว่า เอ สูตรเนี่ยะ ใส่ยีสต์ลงไปโต้งๆ แบบไม่ต้องทำให้มันอุ่นเลย แล้วมันจะขึ้นหรือ (ฟระ)

แต่เอาน่ะ "อย่าทำเป็นรู้มาก" นึกปรามตัวเองในใจขณะที่นวดแป้งเหย็งๆ ต่อไป ไม่นานก็ได้แป้งนุ่มกลมบ้อก รอเวลาที่จะพองตัวขึ้นเหมือนลูกโป่ง (ขอบอกว่าเวลาเปิดผ้าออกมาดูแล้วเห็นแป้งพอง แล้วได้ชกมัน นี่ โหหหห สุขสุดๆ อิอิ -- คาดหวังๆ ๆ)




หนึ่งชั่วโมงครึ่งผ่านไป เปิดผ้าออกมา เอ๊า!!!! ก้อนเท่าเดิม -- ไหมล่ะ ชั้นว่าแล้วววววววววว

ถึงตรงนี้ หูเริ่มอื้อด้วยความหิวบวกผิดหวัง เชอะ เอาน่ะ ไหนๆ ก็ไหนๆ ไม่ขึ้น ก็ลองอบดูหน่อย อบแล้วหน้าตาดูดี๊ดี แต่ว่ากินไม่ได้ ฮ่าๆๆๆๆ

และแล้วอารมณ์หูอื้อ และเซ็ง ก็เป็นที่มาของการ ซื้อและทำอะไรลงไปอย่างไม่ยั้งคิด ที่นักการตลาดชอบนักหนา เวลาคุณเธอเกิดอาการ compulsive buying mode หรือเลือดขึ้นหน้า อะไรที่ขวางหน้า ก็ต้องกิน และ ซื้อให้แหลกกันไปข้างหนึ่ง ใช่มะ อิอิอิ


และสิ่งที่ขวางหน้าก็คืออาหารปักษ์ใต้อเมริกัน เพราะกำลังอ่านอย่างน้ำลายสอ ขณะที่รอแป้งขึ้น ดังนั้น จึงมิรอช้า คว้ากระเป๋าตัวปลิวออกจากบ้านทันทีที่ ขนมแป้งบ้า หล่นปุลงไปในถังขยะ

แต่ว่าถึงจะอยู่ในอารมณ์บ้า ก็ไม่หลุดหัวข้อนะ ยังมั่นคงในความเป็นฝรั่งเศสต่อไป ปักษ์ใต้ ก็ต้องปักษ์ใต้แบบหลุยเซียน่านะ

ที่หลุยเซียน่า ที่มีนิว ออร์ลีนส์ ตั้งอยู่เนี่ยะ มีอิทธิพลของฝรั่งเศสอยู่มากๆ ใช่มั้ย ตัวเองน่ะ สงสัยมานานแล้วว่า ระหว่างอาหารเคจุ้น (Cajun) กับครีโอล (Creole) เนี่ยะ มันต่างกันยังไงเหรอ เอาล่ะ วันนี้ จะได้รู้กัน

เค้าว่า อาหารเคจุ้น (Cajun) เนี่ยะ มันเป็นอาหารพื้นบ้าน คนท้องถิ่นทำกินกันในแถบบึง บายู คงจะเหมือนอาหารเหนือ อิสาน และปักษ์ใต้ บ้านเราที่อร่อย แต่ดูไม่ค่อยดี ขึ้นเหลาก็คงดูไม่เหมาะ ในขณะที่ อาหารครีโอล (Creole) ก็ระเหิดระหง เป็นเมนูในเมือง ขึ้นเหลา หน้าตาไม่ดำปี๋เหมือน เคจุ้น (ฮ่าๆๆๆๆๆ ขอบอกว่าร้านที่ไปกิน คนข้างๆ สั่งซี่โครงอะไรมากิน ไม่รู้ ดำปี๋จริงๆ)

ค้นๆๆ เจอร้าน Angeline's Louisiana Kitchen ที่เบิร์คลีย์ ไม่ไกลจากบ้าน เห็นคนรีวิวเยอะสุดๆ ต้องไปต้องไป -- เลือกเมนู เอทุฟเฟ่ใส่ครอฟิช (Crawfish Etoufée) มีถั่วฝักยาวผัดน้ำมันเคียงมา อร่อยมากแม้หน้าตาไม่ดีนัก ดูเป็นข้าวราดแกงเขละๆ อารมณ์เดียวกับ ข้าวราดแกงกะหรี่แบบญี่ปุ่นหน่ะ (เมื่อก่อนชอบกินมากเลย เดี๋ยวนี้ทำไมเหมือนทำไม่เป็น อิอิ) กินเกลี้ยงจานเลยล่ะ เห็นเขละขนาดนี้ก็เหอะ

Crawfish Étoufée

หลังจากนั้นตามด้วยกาแฟ (กาแฟนิวออร์ลีนส์นี่เค้าผสมชิคคอรี่ ไม้อะไรก็ไม่รู้ แต่ประมาณกาแฟตุงฮู แบบใส่เม็ดมะขามคั่วหอมๆ เหมือนกาแฟยกล้อบ้านเรา) และ ของหวาน เบนเยต์ (มันต้องมีของหวานนะ แก้ความผิดหวังจาก บรีออชไง) พอเค้ายกมาเป็นชามแบบนี้ ถึงกับผงะ คุณพระคุณเจ้า จะเอาชีวิตรอดมั้ยนะ วันนี้

แต่พอได้กินเข้าไป แหม อร่อยยยย เหมือนขนมแก้วตาโบ๋ (ที่หากินได้อยู่หรือเปล่าน้อ) ซึ่งก็เป็นแป้งแบบโดนัทแต่ทำเป็นสี่เหลี่ยมแล้วเวลาเสิร์ฟถมด้วยน้ำตาลไอซิ่งเยอะๆ

House Beignets with Loads of Powdered Sugar

เบนเยต์ ดูชัดๆ

หลังจากอิ่มแปล้และหายอยากแล้ว ยังคิดว่าจะกลับไปที่นี่อีกหลายๆ ครั้ง กินมันให้ทุกอย่าง แล้วดูว่าเวลาไปปักษ์ใต้จริงๆ จะอร่อยสู้แถวนี้ได้มั้ย :D

หลังจากที่ประสบความสำเร็จในการทำขนมปังยีสต์แบบง่ายๆ ด้วยแป้งอเนกประสงค์แล้วก็เกิดฮึกเหิม อยากทำขนมปังไร (Rye) เพราะชอบทาน และยังมีกลูเตนต่ำกว่าขนมปังแป้งธรรมดาด้วย ใช้สูตรเดิมที่ใช้ทำ ขนมปังยีสต์แบบง่าย เอามาปรับและลดลงทำแค่ครึ่งสูตรนะคะ จะได้ขนมปัง 1 ปอนด์  (ขนมปังนี้จะออกมาเป็นแบบ บาแก็ท ของฝรั่งเศสที่นุ่มใน แต่ขอบแข็งนะคะ)

ส่วนผสม (ทำขนมปังขนาดปอนด์ย่อมๆ ได้ 1 ปอนด์):

1. แป้งอเนกประสงค์ 1 1/2 ถ้วยตวง
2. แป้งไร 1 1/2  ถ้วยตวง  (Rye flour หรือ Rye Meal - หาซื้อได้ตามซูเปอร์มาเก็ตที่ขายของที่ตักขายแบบไม่ใส่หีบห่อ (bulk) อย่าง Whole Foods หรือ Berkeley Bowl -- ซูเปอร์ทั่วไป ไม่ทราบว่ามีหรือเปล่านะคะ)
3. ยีสต์แห้งแบบขึ้นเร็ว (highly active yeast) 1 ช้อนโต๊ะ
4. น้ำตาลทรายแดง 1 ช้อนโต๊ะ
5. เกลือโคเชอร์ (kosher salt) หรือเกลือป่นธรรมดา 1/2 ช้อนโต๊ะ
6. น้ำร้อนจัด (50-55 องศาซี)  1 ถ้วยตวง
7. น้ำร้อน ใส่ในถาดอบแก้ว หรือ ถาดอบเค้ก
8. เมล็ดยี่หร่า (fennel or caraway) ไว้โรยหน้า หรือจะไม่โรยก็ได้

คนแป้งทั้งสองอย่างให้เข้ากัน  แล้วแยกแป้งที่ผสมแล้ว  2 ถ้วยตวง เข้ากับ ยีสต์ น้ำตาล เกลือ ให้เข้ากัน เทน้ำร้อนที่อุณหภูมิ 50-55 องศาซี ลงไป ตีด้วยไม้ตีไข่ 100 ครั้ง หรือด้วยมิกเซอร์ 3 นาที

เทแป้งที่เหลือลงไปแล้วคนให้เข้ากันจนแป้งหายแฉะ เทแป้งลงไปบนบริเวณที่จะใช้นวด ที่โรยแป้งรอไว้ นวดไป 8 นาที แล้วใส่ลงไปในหม้อที่ทาเนยไว้ เอาผ้าหมาดๆ อุ่นๆ คลุมไว้ ตั้งไว้ในที่อุ่นๆ ไม่มีลมให้แป้งขึ้น

พอครบ 15 นาที เอากำปั้นต่อยตรงกลางแป้งให้แฟ่บลง แล้วตบๆ ให้เป็นรูปปอนด์ แต่อย่าปั้นมากนัก

เอาแป้งใส่ลงในถาดอบแบบปอนด์ (loaf pan) ที่ปูกระดาษพาร์ชเม้นท์ไว้ (ถ้าจะโรยยี่หร่า ก็โรยตอนนี้) แล้วเอาเข้าไปวางตรงชั้นกลางของเตาอบที่เย็นอยู่ 

ในถาดอบทนไฟ ขนาดซัก 12x14 นิ้ว หรือถ้าไม่มีใช้ขนาดไหนก็ได้ อีกอันหนึ่ง เทน้ำเดือดลงไป (วิธีนี้ เหมือนการทำ bain-marie เพื่อให้มีไอน้ำเวลาอบ ขนมปังจะได้นุ่ม)  แล้วเข้าไปวางในชั้นล่างของเตาอบ เปิดเตาอบที่ 400 องศาเอฟ (ประมาณ 200 - 205 องศาซี) อบ 40-50 นาที หรือจนเป็นสีเหลืองทอง (วิธีเช็คว่าสุกหรือยัง ให้ลงตบข้างใต้ขนมปังดูว่ามีเสียงกลวงๆ แสดงว่าสุก)

เสร็จแล้วเอาออกทิ้งให้เย็นสนิทบนตะแกรง ก่อนห่อเก็บ -- ขนมปังสามารถเข้าช่องฟรีซไว้ได้ถึงสามเดือนค่ะ

ซุปถั่วเขียว (split peas soup) จากตำราอาหารมังสวิรัติที่ดังระเบิดในนิวยอร์ค (Moosewood Cookbook) ที่ซื้อมาสามชาติครึ่งแล้วยังเพิ่งทำไปไม่กี่อย่าง

ขอบอกว่าอร่อยมาก ทั้งๆ ที่ไม่ต้องผัดน้ำมันอะไรเลย มีแต่เหยาะน้ำมันงาตอนก่อนเสริฟเท่านั้น ไม่น่าเชื่อว่าจะอร่อยและเข้ากันมาก

ส่วนผสม (สำหรับ 6 ที่)

ถั่วเขียว split peas 3 ถ้วย
น้ำประมาณ 7 ถ้วยตวง (หรือมากกว่านั้น)
ใบกระวาน (Bay Leaf) 1 ใบ
เกลือ 2 ช้อนชา
มัสตาร์ดผง 1/2 - 1 ช้อนชา
หอมหัวใหญ่ สับละเอียด 2 ถ้วยตวง
กระเทียบ 4-5 กลีบ บุบหยาบๆ
เซเลอรี่ 3 ก้าน ซอยละเอียด
แครอทขนาดกลาง 2 หัว ซอยบางๆ หรือหั่นเป็นลูกเต๋า
มันฝรั่งขนาดกลาง 1 หัว ฝานบางๆ
พริกไทย
น้ำส้ม red wine vinegar ถ้าไม่มีก็ใส่น้ำส้มสายชู

สำหรับโรยหน้า
น้ำมันงา
มะเขือเทศสุกๆ
พาร์สลี่ฝรั่ง หรือ ผักชี

1. เอาถั่วเขียว น้ำ ใบเบย์ เกลือ กับ มัสตาร์ด ใส่หม้อ ต้มจนเดือน แล้วหรี่ไฟอ่อนๆ  ปิดฝาแง้มๆ ต้มต่อไปประมาณ 20 นาที
2. ใส่หอม กระเทียม เซเลอรี่ แครอท และ มันฝรั่ง ต้มไฟอ่อนๆ ต่อไป 40 นาที หมั่นคน ไม่ให้ถั่วติดก้นหม้อ เติมน้ำ ถ้าต้องการ
3. ปรุงด้วยพริกไทย น้ำส้ม ตามชอบ
4. ตักใส่ถ้วย เหยาะหน้าด้วยน้ำมันงา มะเขือเทศ พาร์สลี่หรือผักชี

โอเคค่ะ ตกลงได้ลองรอจนวันรุ่งขึ้นให้มั่นใจแล้วว่าขนมปังทานได้อร่อยดีแน่ๆ ถึงค่อยมาเขียนเป็นภาษาไทยอีกที สูตรนี้ใช้แป้งอเนกประสงค์ (all-purpose flour) ธรรมดา และปล่อยให้แป้งขึ้นแค่ 15 นาทีนะคะ ง่ายกว่าที่คิดไว้มาก

ส่วนผสม (ทำขนมปังขนาดปอนด์ย่อมๆ ได้สองปอนด์):

1. แป้งอเนกประสงค์ 5 ถ้วยตวง
2. ยีสต์แห้งแบบขึ้นเร็ว (highly active) 2 ช้อนโต๊ะ
3. น้ำตาลทรายแดง 2 ช้อนโต๊ะ
4. สมุนไพรที่ชอบ -- โรสแมรี่, ยี่หร่า, หรือกรณีนี้ใช้แอร์บเดอโพรวองซ์ (Herbe de Provence) 1-2 ช้อนโต๊ะ หรือไม่ใส่ก็ได้ ถ้าจะเอาไปทำแซนวิช หรือทานเป็นอาหารเช้า เพราะกลิ่นพวกนี้อาจเหมาะกับทานกับอาหารเย็นนะคะ
5. เกลือโคเชอร์ (kosher salt) หรือเกลือป่นธรรมดา 1 ช้อนโต๊ะ
6. เกลือทะเล เกล็ดใหญ่หน่อย เอาไว้โรยหน้า แต่จะไม่โรยก็ได้
7. น้ำเดือด 2 ถ้วยตวง
8. น้ำร้อน ใส่ในถาดอบแก้ว หรือ ถาดอบเค้ก

ผสมแป้ง 3 ถ้วยตวง เข้ากับ ยีสต์ น้ำตาล เกลือ ให้เข้ากัน เทน้ำร้อนที่อุณหภูมิ 50-55 องศาซี ลงไป ตีด้วยไม้ตีไข่ 100 ครั้ง หรือด้วยมิกเซอร์ 3 นาที

เทแป้งที่เหลือลงไปแล้วคนให้เข้ากันจนแป้งหายแฉะ เทแป้งลงไปบนบริเวณที่จะใช้นวด ที่โรยแป้งรอไว้ นวดไป 8 นาที แล้วใส่ลงไปในหม้อที่ทาเนยไว้ เอาผ้าหมาดๆ อุ่นๆ คลุมไว้ ตั้งไว้ในที่อุ่นๆ ไม่มีลมให้แป้งขึ้น

พอครบ 15 นาที เอากำปั้นต่อยตรงกลางแป้งให้แฟ่บลง แล้วแยกแป้งเป็นสองก้อน อย่าปั้นมากนัก พยายามตบๆ ให้เป็นก้อนกลมๆ -- (คราวนี้ทำตามสูตรเค้า ที่ให้ทำเป็นรูปกลม แต่คราวหน้าจะทำเป็นปอนด์ดีกว่า)

เอาแป้งวางลงบนถาดอบคุ้กกี้ที่ปูกระดาษพาร์ชเม้นท์ไว้ แล้วเอาเข้าไปวางตรงชั้นกลางเตาอบที่เย็นอยู่ เอาน้ำร้อนใส่ถาดอบทนไฟ หรือ ถาดอบเค้ก เข้าไปวางในชั้นล่างของเตาอบ เปิดเตาอบที่ 400 องศาเอฟ (ประมาณ 200 - 205 องศาซี) อบ 40-50 นาที หรือจนเป็นสีเหลืองทอง (วิธีเช็คว่าสุกหรือยัง ให้ลงตบข้างใต้ขนมปังดูว่ามีเสียงกลวงๆ หรือยัง

เสร็จแล้วเอาออกทิ้งให้เย็นสนิทบนตะแกรง ก่อนห่อเก็บ -- ขนมปังสามารถเข้าช่องฟรีซไว้ได้ถึงสามเดือนค่ะ

ภาพนี้เป็นภาพที่เอาขนมปังมาปิ้ง ทาแยมวันรุ่งขึ้น อร่อยเชียวค่ะ :)
ลองทำดูนะคะ ไม่ยากเลย อร่อย หอมกรุ่นจากเตา ไม่มีสารกันบูดด้วย